Het Nederlandse beleid rond transgenderzorg en juridische geslachtsregistratie zit klem tussen drie krachten: een internationale heroriëntatie (Cass Review, SBU, NICE) die de bewijsbasis voor puberteitsremmers en cross-sekse-hormonen bij minderjarigen zwak noemt, een binnenlandse lobby die het Amsterdamse Protocol als gouden standaard blijft presenteren, en een politieke patstelling rond de transgenderwet 2024. Dit dossier volgt wat beleidsmakers feitelijk besluiten — niet wat ze zeggen.